Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

But now I'm back!

Πέρασε καιρός που είχα τη διάθεση να γράψω κάτι. Τώρα όμως ένας κύκλος μου έδωσε την αφορμή που χρειαζόμουν. Ένας κύκλος για την άνοιξη, τη ζωή, τους ανθρώπους.

 Ένας κύκλος από την Έλλη...




Παντού θα συναντήσει κανείς έναν κύκλο. Στα γράμματα, τους αριθμούς, στα αντικείμενα, σ' αυτή τη σφαίρα που λέμε γη. Ζούμε πάνω και μέσα σε κύκλους. Κοινωνικούς, επαγγελματικούς, χρονικούς... Και το αστείο είναι ακόμα προσπαθούμε να τους τετραγωνίσουμε. Να τους φέρουμε στα μέτρα μας. Να χωρέσουμε μέσα τους. Να τους αλλάξουμε. Να τους σπάσουμε.

Και κάποιες φορές, με τις μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις μας, νομίζουμε ότι το πετυχαίνουμε. Αλλά αυτό κρατάει τόσο λίγο, όσο και η ίδια η επανάσταση μας...

Ίσως θα ήταν καλύτερο να τους αφήνουμε να κάνουν τις στροφές τους και να απολαμβάνουμε τον ήχο τους. Που και που μπορούμε να μετακινούμε τη βελόνα αυτού του πικ-απ της ζωής μας, για να αλλάζουμε όσα μπορούμε!

Ευχαριστώ Έλλη!

6 σχόλια:

  1. Καλώς όρισες και πάλι Οβελίξ..... καλές εμπνεύσεις να σου ευχηθώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ Γιάννη!
      Τόσο η Αλεξάνδρα με την πρωτοβουλία της, όσο και η Έλλη με το δώρο της, μου έδωσαν την αφορμή για αυτή την επιστροφή!
      Να 'ναι καλά και οι δυο!

      Διαγραφή
  2. Αν καταφέρουμε να επιλέξουμε το δίσκο που θα βάλουμε στο πικ απ, τότε σίγουρα η ζωή μας, όσες αλλαγές κι αν χρειάζεται, έχει μπει σε πολύ καλό... κύκλο!
    Έλλη, μ' αρέσουν πολύ αυτά τα δέντρα κι εσύ έβαλες το δικό σου σε πολύ όμορφο φόντο!
    Σ' ευχαριστώ που πήρες μέρος, Obelix! Να χαρείς το δωράκι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να 'σαι καλά Αλεξάνδρα! Πραγματικά αυτός ο ήχος της βελόνας που γρατζουνάει το δίσκο πραγματικά μου λείπει...

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα, Obelix! Καλώς σε βρίσκω (και επίσημα) στο χώρο σου! Τώρα μπορώ να σπάσω τον όρκο μυστικότητας και σιωπής... :))
    Χαίρομαι που το δώρο μου σε έκανε να ξεκινήσεις ένα νέο κύκλο. Σου εύχομαι να είναι ένας κύκλος μεστός, που να κλείνει μέσα του πολλά όμορφα πράγματα.
    Λυπάμαι που χρειάστηκε να περιμένεις τόσο πολύ, μέχρι να φτάσει το δώρο μου στα χέρια σου... (Νόμος του Μέρφυ: όταν θέλεις κάτι να γίνει εγκαίρως και με συγκεκριμένο τρόπο, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να ΜΗ γίνει έτσι όπως το θέλεις!) Όπως και να έχει, πάντως, όλο αυτό που διοργάνωσε η Αλεξάνδρα μάς έδωσε την ευκαιρία να γνωριστούμε - κι αυτό είναι κάτι καλό!
    Να είσαι καλά και να το χαρείς! Θα τα λέμε, καλό απόγευμα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες στο ψηφιακό σπιτικό μου Έλλη! Σ' ευχαριστώ για το υπέροχο δώρο σου. Το καλό πράγμα αργεί να γίνε,ι λέει η παροιμία. Άξιζε η αναμονή!

      Διαγραφή

Have a say!